شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

تذكر آقای مولود قاسم نایت بلقاسم

<
>

این است که می‌خواهیم خودمان تنها باشیم تا بتوانیم آزادانه صحبت کنیم و از محذورهای گوناگون آزاد باشیم. لازم نیست دربارۀ این عامل بسیار توضیح دهم، منظور مرا می‌فهمید. بسیار روشن است. بنابراین، استادی که در این‌باره سخنرانی کردند، اگر در اصل عرب نباشند، فضل و برتری‌شان بیشتر است. اگر ملاک این باشد، من نیز باید به نظر شما جناب دکتر صبحی صالح عرب نباشم، زیرا من اهل این کوه‌ها هستم، پس عرب نیستم. دونمه هنوز با عقل‌های ما بازی می‌کند و امروز بیش از هر زمان دیگری وجود دارد. دیروز نیز گفتم که به سلطان عبدالحمید پیشنهادهای متعددی دادند. دکتر فروخ و دکتر بیهم و دیگران حضور دارند و می‌توانند در این زمینه توضیح بیشتری دهند. و اما نکتۀ دوم، دونمه به سلطان عبدالحمید پیشنهاد کرد که در مقابل کوتاه ‌‌آمدن در قضیۀ فلسطین بدهی‌های او را بریتانیا و فلیت استریت و دزرائلی و غیره می‌پردازند. ولی سلطان عبدالحمید در موضع‌گیری مشهور خود گفت: «فلسطین ملک من نیست، بلکه ملک امت اسلام یا باقی‌مانده از آن است.» بدین‌ترتیب، سلطان عبدالحمید سقوط کرد، زیرا از پذیرفتن تقاضای آنان سر باز زد. این تاریخ است. سرنگون شد، چون زیر بار تقاضای آنان نرفت. او را از خلافت برکنار کردند، زیرا نپذیرفت که فلسطین تسلیم یهود شود. در نشست پارسال نیز در این‌باره صحبت کردم. هنوز سخنان بسیاری از سوی طرف‌داران عربیسم و ناسیونالیسم عربی می‌شنویم. عدۀ اعراب در جهان چند نفر است؟ صد میلیون. جمعیت اسلام چقدر است؟ یک میلیارد نفر. بسیاری از شما که در نشست پارسال حضور داشتید، شنیدید که اعتراضات فراوانی را به‌ویژه برخی از برادران آفریقایی مطرح کردند. استاد یوسف جیری از کشور مالی می‌گفت: چرا شما از ما دوری می‌کنید؟ چرا ما را از خود دور می‌کنید؟ چرا ما را از خود کنار می‌گذارید؟

151