شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

نقد و نظر دكتر صبحی صالح

<
>

(144)می‌گوییـد چطور ایـن تحریف پدیـد آمد؟ در پاسخ می‌گویـم بسیار ساده. در «کرز» حرف «زاء» از نظر آوایی با حرف «سین» اشتباه می‌شود، و این اشتباه بسیار رخ می‌دهد. برای نمونه یک نکتۀ معروف در ادبیات عرب را برایتان نقل می‌کنم. دو نفر اختلاف پیدا کردند که آیا کلمۀ صقر با «صاد» است یا با «سین» (سقر)، مرد سومی از آنجا می‌گذشت، او را داور قرار دادند. او نیز گفت که صقر نه با «صاد» است و نه با «سین»، بلکه زقر با «زاء» درست است. پس از آن تحلیل‌گران گفتند: واژۀ سومی از تداخل این دو واژه پدید آمد و چه بسیار اتفاق می‌افتد که این‌گونه واژه‌ها با یکدیگر تداخل پیدا می‌کنند. اصل واژه «کرز» بود، سپس به «کرّز» تبدیل شد، سپس «کرز» به «کرس» تبدیل شد و «کرس» به «کرّس» و «تکریس». و چه‌بسا کسی بیاید و هر دو را به تقریص تبدیل کند، یعنی «کاف» را به «قاف» و «سین» را به «صاد» تبدیل کند.

(145)می‌خواهم بگویم واژۀ Consacrer ـ همان‌گونه که از نظر شنوایی و آوایی نیز روشن است‌ ـ بسیار به کلمۀ کرس نزدیک است، ولی تغییراتی در آن پدید آمده است. پاره‌ای از عبارت‌های فرانسوی از عربی گرفته شده و پاره‌ای از عبارات عربی نیز از زبان لاتین و آنگلوساکسون گرفته شده است. چه‌بسا، کسی بگوید این یک مسئلۀ شکلی و ظاهری است. ولی در واقع شکلی نیست، زیرا ممکن است از هر عبارتی برداشت نادرست شود و ما را به یک معنای اصطلاحی دیگر سوق دهد. هر اصطلاحی که در آن دقت نشود، هم از نظر شکلی و هم از نظر مفهوم و برداشت، موجب تباهی و پیچیدگی معنا می‌شود و ما را از هدف دور می‌کند. بنابراین، به نظر من شخصی مانند امام صدر هرچند در اصل غیرعرب است، ولی می‌تواند دقت کند و تعبیری به کار ببرد که به زبان عربی نزدیک‌تر باشد. من این تذکر را دادم که بدانیم این بحث به سبب دقت بیشتر است تا

144