شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

نقد و نظر استاد شیخ سلیمان داود بن یوسف

<
>

بسم‌الله الرحمن ‌الرحیم

(137)حضار محترم، اکنون کـه شما از حضور در ایـن جلسه و نشستن در آن خسته شده‌اید، من در برابر شما ایستاده‌ام و تقدیر خداوند این بود که من آخرین تحلیل‌گر باشم. ان‌شاءالله که با توجه کامل به من گوش دهید و اجازه دهید به اندازۀ پنج دقیقۀ دیگر نیز شما را خسته کنم.

سخنرانی ارزشمندی که جناب امام صدر ما را از آن بهره‌مند ساختند، در نهایت سودمندی بود و ما به شنیدن آن نیازمند بودیم و من دریافتم که آنچه دربارۀ تقیه‌ کردن شیعه گفته می‌شود، مبالغه‌آمیز است. سخنان ایشان در نهایت صراحت و بی‌پردگی بود. خداوند به ایشان پاداش نیک دهد. با وجود سخنان و تحلیل‌هایی که علمای بزرگ ارائه کردند، جایی برای صحبت کردن من نمی‌ماند و سخنان آنان کافی و جامع بود. من نکته‌ها و موضوعات متعددی را یادداشت کرده بودم، اما پیش از من به آن‌ها اشاره شد و من آن‌ها را خط زدم. در اینجا فقط می‌خواهم یک ابهام و اشتباه را برطرف کنم و بر خود لازم می‌دانم که آن را مطرح کنم.

(138)بسیاری از مردم می‌پندارند که خوارج و از‌جمله اباضیه ـ که من هم جزء آنانم ـ بر ضد شیعه یا مخالف آنان‌اند. به خدا سوگند چنین نیست. من می‌خواهم این اشتباه را تذکر دهم، زیرا که میان اباضیه و شیعه، به‌ویژه شیعۀ جعفری، چیزی که مورد اختلاف باشد، نیافته‌ام. تنها چیزی که میان ما و آنان‌ وجود دارد، مسئلۀ خلافت است. ما می‌گوییم هر مسلمانی برای خلافت شایستگی دارد و برخی از شیعیان می‌گویند که خلافت فقط در نسل امام علی (کرم‌الله وجهه) است و خدا را شکر اکنون بعضی علمای شیعه به این فتوا داده‌اند. بنابراین، می‌خواهیم این نکته را توضیح دهیم. گذشته از آن، من نیز با سخنانی که علما دربارۀ این حدیث پیامبر(ص) گفتند که: «إِنَّماَ الْأَعمالُ بِالنّیاتِ» (ارزش اعمال در

132