شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

پاسخ امام موسی صدر به نقد و نظر اساتید

<
>

و مشکلات است. با نیت خیر از صاحب‌خانه می‌خواهیم آن را بفروشد، ولی او نمی‌فروشد. ما نیز برای مصلحت وطن، آن خانه را از او می‌گیریم و بهای آن را به او می‌پردازیم، همان‌گونه که در خرید و فروش در زمان قحطی چنین است. در مواردی که مصادرۀ مال در میان نباشد، مانند مالیات‌های غیر زکات، در سنت شریف آمده است که در بسیاری از موارد به‌ویژه در دوران امام علی(ع) برای اسب و اصل سرمایه و دیگر موارد خاص نیز زکات تعیین شده است. این نوع گرفتن مال مصادره نیست، بلکه مالیات است و هیچ مانعی ندارد.

(122)در مـورد طلاق، مبانـی عـامی وجود دارد که مبتنی بـر ایجـاد اختلال در جامعه است و من نیز قبول دارم. ولی در مورد مقید بودن طلاق یا داشتن اختیار کامل برای آن، من نظر خود را دارم. بر نص پایبندم و از آن فراتر نمی‌روم. حدیث مستفیض می‌فرماید: «الْمُسْلِمُونَ عِنْدَ شُرُوطِهِمْ إلّا شَرْطَاً أحَلَّ حَرامَاً أوْ حَرَّمَ حَلالَاً.» (مسلمانان باید به شرط‌های خود پایبند بمانند مگر شرطی که حرامی را حلال یا حلالی را حرام کند.) این به معنای مخالفت با اطلاق حکم است، نه خود حکم. بنابراین، در این زمینه من از نظر خود دفاع می‌کنم.

(123)در مورد زکات، پیامبر(ص) شیوۀ پسندیده‌ای داشت و زکات را به دست فقرا می‌رساند و «فِی رَسُول اللهِ أُسوَةٌ حَسَنَةٌ»«37»، ولی ما با ایشان تفاوت‌هایی داریم. اقدامات پیامبر ـ همان‌گونه که جناب ابوزهره پریروز گفتند ـ سه نوع است: برخی از آن‌ها اجرای دستورات خداوند و اطاعت از آن‌ها بود. برخی دیگر مربوط به امور حکمرانی بود. پیامبر در جایگاه حاکم، اوضاع جبهه و لشکر را سامان‌دهی می‌کرد، برای شهرسازی به شیوه‌ای خاص عمل می‌کرد و به مردم پیشنهادهایی می‌داد. این امور

110