شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

پاسخ امام موسی صدر به نقد و نظر اساتید

<
>

خاص نیز به آن کمک می‌کند. به هر حال، من بر آنچه گفتم پافشاری نمی‌‌کنم و آن را برای بحث و بررسی مطرح کردم. دربارۀ ادلۀ آن نیز من همان ابتدا و حال که بیش از هشت سال است آن را بررسی کرده‌ام، بر این عقیده‌ام که حکم چندهمسری حکمی مطلق نیست، بلکه مربوط به حالت‌های خاص است که ممکن است این حالت‌ها بسیار بسیار باشد، ولی در هر حال حکم مطلق نیست. البته، استاد احمد، مفاسد را مطرح می‌کنند و، چه‌بسا، بر اساس آن قانون وضع کنند. ایشان به تنهایی قانون وضع کنند، ما به مفهوم نص پایبندیم.

(121)در مورد مصادره و ملی‌سازی نیز با ایشان دربارۀ واگذاری این کار به هیئت‌های درستکار و امین موافقم، ولی می‌خواهم از ایشان بپرسم فرض کنید که در اوضاع جنگی دولت نیاز دارد خطی استراتژیک در جبهۀ معینی باز کند. اوضاع جنگی می‌طلبد که خانۀ معینی را مسلح کند، ولی صاحب‌خانه نمی‌پذیرد. مانند ماجرای «ضرار»، مانند ماجرای «سمرةبن‌جندب» که داستان معروفی است: او درخت نخلی در خانۀ یکی از انصار داشت و بدون اجازۀ صاحب‌خانه وارد آن می‌شد و آسایش ساکنان خانه را سلب می‌کرد و مزاحم آنان می‌شد. آن مرد انصاری از او نزد پیامبر(ص) شکایت کرد. پیامبر سمرة را فراخواند و به او گفت: می‌خواهم نخل تو را بخرم، ولی او نپذیرفت. پیامبر قیمت را دوبرابر کرد، باز نپذیرفت. فرمود: درختی دیگر در جایی دیگر به تو می‌دهم، نپذیرفت. ده درخت به تو می‌دهم، نپذیرفت. یک نخلستان به تو می‌دهم، نپذیرفت. یک باغ در بهشت به تو می‌دهم، نپذیرفت. پس از آن پیامبر به مرد انصاری فرمود: برو و آن درخت را از ریشه در بیاور و در برابر او بینداز. او مردی ضرررسان است و «لاضرر و لاضرار فی الإسلام». امروز به این خانه نیاز داریم. می‌خواهیم اوضاع جامعه را اصلاح کنیم. جامعه دچار جنگ

109