شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

نقد و نظر دكتر احمد الشرباصی

<
>

که برخی از خواهران نیز در گوشه و کنار آن را مطرح می‌کنند، به حکم قرآن گردن بنهیم.

(57)در موضوع فقر و زکات جناب سخنران پیشنهاد کردند کـه زکات را به صورت خدمات درمانی یا کاریابی یا کمک‌های مستقیم و غیرمستقیم به فقرا بدهیم. من از این بیم دارم که اگر چنین شیوه‌ای اجرا شود، معیار و ضابطه‌ای برای آن وجود نداشته باشد. من سراغ دارم که برخی از اموال مسلمانان به اسم زکات گردآوری شد و، سپس، به هر عنوان برای زنان و مردان منحرف و گمراه هزینه شد. دوست ندارم از موارد آن نام ببرم تا موجب توهین به منطقۀ خاصی از وطن اسلامی شود.

اسلام حکم زکات را وضع کرده و آن را یکی از ارکان خود قرار داده و هشت مورد را نیز برای مصرف آن تعیین كرده است و فقهای روشن‌بین نیز موضوع هریک از این موارد را به خوبی تبیین کرده‌اند. مراجعه به خود اصل تزكیه در پرداخت زکات، چه حبه‌ای كوچك باشد و چه مالی قابل توجه، وضوح فرضیۀ زكات را بیشتر تضمین می‌كند. به‌ویژه آنکه در جوامع اسلامی به زکات بهای لازم داده نمی‌شود و کمتر از ده درصد از مردم بدان پایبندند و به بهانه‌های گوناگون از‌جمله مالیات و پیش كشیدن مسئلۀ خراج و در مصر هم به بهانۀ مسئلۀ مال از پرداخت آن فرار می‌کنند. از این رو، باید به این مسئله اهتمام بورزیم.

(58)سخنران محترم دربارۀ غیب‌باوری و نیت سخنانی گفتند. آن‌گونه که من می‌فهمم آموزه‌های اسلام را می‌توان به اعتقادات و عبادات و معاملات و اخلاق تقسیم کرد. مؤلفۀ غیب‌باوری و نیت را می‌توان در اعتقادات: «یؤْمِنُونَ بِالْغَیبِ»«13» و اخلاق در نظر گرفت. یعنی اینکه مثلـاً به دیگران به‌گونه‌ای کمک کنیم که هرچند در ظاهر ناخوشایند است، در

58