شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

روح تشریع در اسلام

<
>

آخر، همان‌ چیزی‌ است‌ كه‌ پایۀ فرهنگ‌ اسلامی‌ و مبنای‌ عقیده‌اش‌ به‌ شمار می‌آوریم‌ و مسلمان‌ باید به‌ درك‌ و دریافت‌ آن‌ برسد و به‌ یاری‌ دلیل‌ بدان‌ ایمان‌ بیاورد و آن‌ را با‌ تمامی‌ وجود حس‌ كند. اسلام‌ هرگز جز این‌ را نمی‌پذیرد و هر كه‌ جز این‌ بیندیشد و ایمان‌ بیاورد، در شمار مسلمانان‌ نخواهد بود.

(9)بدین‌سان‌ اسلام‌ دربارۀ جهان‌ و حیات‌ و مرگ‌ و انسان‌ و جامعه‌ و غیره‌ مفاهیمی‌ عرضه‌ می‌كند كه‌ مبنای‌ اندیشه‌ و ایمان‌ و عمل‌ در شریعت‌ اسلامی‌ است.

ایمان‌ به‌ خداوند یكتایِ‌ یگانه‌ای‌ كه‌ نه‌ زاده‌ است‌ و نه‌ زاده‌ شده‌، بر موضع‌ مسلمان‌ در قبال‌ برادر مسلمان‌ خود و نیز در برابر همۀ‌ انسان‌ها و جامعه‌ بازتاب‌ دارد.

عبادات‌ نیز با توجه‌ به‌ شروط‌ آن‌ و در رأس‌ آن‌ها خلوص‌ نیت‌ برای‌ خدا، برآیند طبیعی‌ چنین‌ ایمانی‌ است‌ و خود، در عین‌ حال‌، ایمان‌ را پاس‌ می‌دارد و موجبات‌ بالندگی‌ آن‌ را در جان‌ فراهم‌ می‌كند و از گرایش‌های‌ برانگیزاننده‌ در انسانِ‌ مسلمان‌ می‌كاهد.

(10)تأثیـرپذیـری‌ اخلاق‌ اسلامـی‌ از ایـن‌ دو آشكار اسـت. زیـرا ناپسندیده ‌بودن‌ نخوت و لزوم‌ اعتماد به‌ خداوند نه‌ به‌ نفس، نیز فروتنی، گمان‌ نیك‌ بردن، مدارا كردن، بلندپروازی‌ عظیم، امید همیشگی، جوانمردی، شجاعت، همۀ‌ این‌ صفات‌ از ایمان‌ اسلامی‌ و نگرش‌ اسلامی‌ و عبادات‌ و اعمال‌ پسندیده‌ در فقه‌ اسلامی‌ نشئت‌ می‌گیرد و خود نیز بر آن‌ها اثر می‌نهد.

تصویر راستین‌ اسلام‌ در طرحی‌ نمود می‌یابد كه‌ اجزای‌ آن‌ در پیوند با یكدیگرند و هر حُكمی‌ را جایی‌ است‌ و هر دستوری‌ را تأثیری شگرف. در بررسی‌ و مطالعه، نباید تفكیك‌ اجزای‌ این‌ طرح‌ را به‌ معنای‌ جداسازی

25