شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

مقدمه

<
>

شود. دانشجویان و دیگران نیز به اندازۀ کافی وقت در اختیار داشتند که دیدگاه‌های ارائه‌دهندۀ موضوع را نقد و بررسی کنند. گاه ارائۀ یک نفر و نقد و نظرها، یک روز از وقت کنفرانس را به خود اختصاص می‌داد.

این کنفرانس پس از مدتی با نام «ملتقی الفکر الإسلامی» شناخته شد و جایگاهی خاص در میان دانشمندان کشورهای اسلامی پیدا کرد. از کنفرانس هفتم شعار ثابت این گردهمایی‌ها این آیۀ قرآن شد: «إن الله لایغیر ما بقوم حتی یغیروا ما بأنفسهم.» و نیز از کنفرانس چهارم مجموعه مقالات کنفرانس به شكل كتاب به چاپ رسید.

کنفرانس بیست و دوم در سال 1988 میلادی، آخرین کنفرانس بود. دوباره پس از بیست سال وقفه، برپایی این کنفرانس ها از سال 2008 در پایتخت این کشور از سرگرفته شد. البته، عنوان این کنفرانس‌ها به «دعوة المصطفی بین حکمة العلماء و موعظة المرشدین» تغییر یافت.

حضور امام موسی صدر در کنفرانس ملتقی الفکر الإسلامی

امام موسی صدر در کنفرانس‌های هفتم و نهم در سال‌های 1973 و 1975 شرکت کرد. کتاب پیش‌رو متن سخنرانی و مقالۀ امام موسی صدر در کنفرانس هفتم است که در شهر تیزی‌اوزو برگزار شد. یکی از موضوعات این کنفرانس روح شریعتِ اسلامی و واقعیتِ قانون‌گذاری در جهان اسلام بود و مقالۀ امام صدر هم به همین موضوع پرداخته است. 975 دانشجو و صد استاد در این کنفرانس حاضر بودند که 27 نفر از اساتید در این کنفرانسِ 10 روزه دیدگاه‌های خود را ارائه کردند و با نقد و نظر دیگر استادان و پرسش‌های دانشجویان مواجه شدند.

از جملۀ شرکت‌کنندگان در تیزی اوزو می‌توان به این اندیشمندان اشاره کرد: محمد ابوزهره، استادِ شریعت و عضو شورای پژوهش‌های

12