شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

از دریچۀ عاشورا

<
>

نیز اجداد شما، شمر و یزید و ابن‌زیاد، حسین و فرزندان حسین را عذاب دادند. در تاریخ این مسئلۀ تازه‌ای نیست که بندگان شیطان و دنباله‌روان استعمار، حق‌طلبان و مستضعفان را عذاب دهند. ولی ما همواره تحمل می‌کردیم و این آیۀ شریفه را می‌خواندیم: «وَنُرِیدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الاَرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّـۀ وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ.»«36»

(237)اجداد آنان فرعون است. قرآن کریـم آنـان را فرعـون خوانـده است. «فرعون» یعنی چه؟ هر طغیانگر ستمگری فرعون است: «إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِی الأرْضِ وَجَعَلَ أَهْلَهَا شِیعاً.»«37» همچنان‌که آنان نیز ما را در این سرزمین دسته‌دسته و گروه‌گروه ساختند: «یسْتَضْعِفُ طَائِفَـۀ مِّنْهُمْ یُذَبِّحُ أَبْنَاءهُمْ وَیسْتَحْیی نِسَاءهُمْ إِنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِینَ.»«38» قرآن سپس می‌گوید: «وَنُرِیدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الأرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ أَئِمَّـۀ وَنَجْعَلَهُمُ الْوَارِثِینَ.»

(238)ایستادگی ما در برابر ظلم و ستم چیز تازه‌ای در تاریخ نیست. و اینک ما عاشورا را گرامی می‌داریم. عاشورا و یاد عاشورا و عزاداری‌های عاشورا پدیده‌هایی نیستند که یک‌باره ظهور یافته باشند. از زمانی‌که ما بودیم و از زمانی‌که مذهب ما وجود داشت، عاشورا را گرامی می‌داشتیم و می‌گفتیم: «السلام علیک یا ابا عبداللّه.» می‌گفتیم: «یا لیتنا کنا معک.» (کاش ما با تو بودیم.) ما می‌دانیم حسین(ع) چه سختی‌ها و مصیبت‌هایی کشیده است. هر روز دربارۀ این مصیبت‌ها می‌شنویم؛ دربارۀ کشته شدن او و فرزندانش و کشته شدن کودک شیرخوارش، تشنگی، اسارت، هجوم

142