شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

عطای حسینی در واقعۀ کربلا

<
>

این امت و برای همۀ انسانیت فداکاری بزرگی کرد. فداکاری او تنها الهام‌‌بخش و حرکت‌‌آفرین نبود، بلکه حتی نام و یاد جاویدان او در تاریخ دستاوردهای فراوانی برای این امت در پی داشته است.

(206)برادران، کیست که این سرمایۀ حسینی را در اختیار داشته باشد؟ اندکی به وضع خود توجه کنید. چه کسی شما را به این جلسه دعوت کرده است؟ چه کسی برای شما دعوتنامه فرستاده و وسیلۀ رفت‌و‌آمد فراهم کرده است تا به اینجا بیایید؟ آیا در این مراسم به شما غذا و نوشیدنی و سیگار می‌‌دهند؟ نه، شما خود به اینجا آمده‌‌اید و این اجتماع عظیم را پدید آورده‌‌اید. آیا این سرمایه‌‌ای بزرگ برای امت نیست که می‌‌توان به کمک آن مشکلات را حل کرد و مسائل آن را مورد بحث و بررسی قرار داد؟ آیا از این اجتماعات نمی‌‌توان بهره برد و نمی‌‌توان در آن‌ها به بحث و گفت‌وگو پرداخت؟

(207)این اجتماع تنها در میان ما برگزار نمی‌‌شود. این روزها در هر کشور و هر نقطه و هر منطقه‌‌ای در جهان اجتماعات بسیاری برای امام حسین(ع) برپا می‌‌شود. همان‌طور که گفتم من شاهد مراسم گسترده‌‌ و بزرگی در سنگال، دوردست‌‌ترین نقطه در غرب آفریقا بوده‌‌ام. در هامبورگ، دورترین نقطه در شرق اروپا، نیز دیده‌‌ام که برای امام حسین مراسمی برپا می‌‌شود. من دعوت‌‌نامه‌‌هایی برای مراسم‌‌های مشابه در گوشه و کنار جهان دریافت کرده‌‌ام، از جمله در روسیه و ژاپن و حتی در آمریکا. این مراسم‌‌های خودجوش دوره‌‌ای و باشکوه به‌گونه‌‌ای است که هر‌کس در آن شرکت نکند احساس کمبود می‌کند. الان نیز هر یک از ما اگر در مراسم عاشورا حاضر نباشد، احساس کمبود و خلأ می‌‌کند. انسان در هر کجا که باشد می‌‌خواهد در این مراسم شرکت کند و به سخنان امام حسین و مصائب کربلا گوش دهد. این، سرمایه‌‌ای بزرگ و بی‌‌نظیر است.

127