شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

امام حسین(ع)، پیشوای اصلاحگری

<
>

بسم اللّه الرحمن الرحیم

الحمد للّه رب العالمین و الصلوة و السلام علی خیر خلقه و خاتم رسله محمد و علی انبیاء اللّه المرسلین و سلام اللّه علی آل بیته و صحبه الطاهرین و من اتبعهم بإحسان إلی یوم الدین.

السلام علیک یا أبا عبداللّه؛

و علی الأرواح التی حلت بفنائک؛

علیک منی سلام اللّه أبداً ما بقینا و بقی اللیل و النهار؛

و لا جعله اللّه آخر العهد منی لزیارتکم؛

السلام علی الحسین؛

و علی علی بن الحسین؛

و علی أولاد الحسین؛

و علی أصحاب الحسین.

(164)ما به یاد حضرت سید‌الشهدا‌(ع) در اینجا گرد آمده‌‌ایم. جـا دارد از دستان پاک و اراده‌‌های برحق حسینی که این فضای حسینی، فضای علم و تعلیم، فضای ارشاد و هدایتگری و پرورش را بنا کردند، یادی کنیم. به‌راستی می‌‌توان گفت: اینجا و این مکان قلب همۀ حسینیان در این کشور است. باید همۀ آنان را یاد کنیم، به‌ویژه مرحوم رشید بیضون و مرحوم محسن بیضون و دوستانشان که تلاشی آشکار یا پنهان کردند و این فضا و این ساختمان را برپا ساختند. ما از سر وفاداری آنان را یاد می‌‌کنیم و سپاس می‌‌گوییم و در ابتدای مراسم فاتحه‌‌ای نثار ارواحشان می‌‌خوانیم.

(165)اما بعد، از ابتدای این ماه به موضوعی فکر می‌کردم که باید در این مکان مبارک و در این کانون گرم دربارۀ آن سخن می‌‌گفتم. دربارۀ حرکت حسینی چه بگویم؟ برای من گران بود که ببینم عنصری از حماسۀ کربلا

100