شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

امام حسین(ع) و قداست جان‌فشانی

<
>

(120)ما نیازمند آن هستیم که در حد و اندازۀ انحطاطِ جامعۀ خود جان‌فشانی کنیم و قربانیانی در سطح این انحطاط تقدیم کنیم. ما به این شکل می‌‌توانیم مشکل خود را حل کنیم، همان‌گونه که امام حسین نیز با این شیوه مشکل خود را حل کرد.

(121)باید ببینیم امام حسین چگونه مشکل را پس از تقدیم ایثاری بزرگ حل کرد؟ امام حسین و همۀ خویشان و یاران و مردان اهل‌بیتش کشته شدند و همۀ زنان نیز به اسارت رفتند. آنان پس از کشتن امام حسین، بدن او و اهل‌بیتش را با سم اسبان لگدکوب کردند. آنان خواستند بدن امام حسین را زیر ماسه‌‌ها پنهان کنند. از این رو، آن بدن‌های پاک را در صحرا رها کردند و با خود گفتند فردا بادهای تند می‌‌آید و پیکر امام حسین(ع) و آن خون‌های پاک را زیر ماسه‌‌ها پنهان می‌‌کند و، بدین‌ترتیب، هیچ نام و نشانی از حسین و اهل‌بیتش باقی نمی‌ماند. ولی پس از کشته شدن امام حسین، نشانه‌‌های پیروزی حسینی به‌تدریج آشکار شد. در اینجا باید اذعان کنیم که اوضاع تاریخی زمان امام حسین با اوضاع تاریخی ما متفاوت بود. در زمان ما به محض آنکه ارتش یک دولت استعمارگر جزیره‌‌ای کوچک در اقیانوس آرام را تصرف می‌‌کند، همۀ دنیا آگاه می‌‌شوند، ولی در زمان امام حسین نه رادیو بود نه تلویزیون نه مطبوعات نه خبرگزاری‌‌ها، و اطلاع یافتن از اخبار و حوادث به زمان نیاز داشت. بنابراین، جای شگفتی نیست که بنی‌امیه ده‌ها سال پس از کشتن امام حسین دوام آوردند. باید تاریخ را یک مجموعه در نظر گرفت و ترتیب حوادث و افراد را نیز به حساب آورد.

(122)بلافاصـله پـس از پایـان نبـرد و کشـته شـدن امـام حسـین و اصحابش، انقلاب‌های کوچک آغاز شد و رفته‌رفته بزرگ شد و گسترش یافت و به حرکت درآمد و به طوفانی سهمگین تبدیل شد که بنی‌‌امیه را نابود ساخت و نشانه‌‌ها و کارها و تأثیراتی را که بر مردم گذاشته بودند، محو

81