شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

حسین(ع)، وارث انبیا

<
>

و نیزه‌ها و هر وسیله‌ای كه در دسترسشان بود، حمله كردند. ما روایت این رخدادها را در ایام عاشورا می‌خوانیم. هدف چیست؟ می‌خواهیم عاشورا را در جایگاه درست تاریخی خود قرار دهیم، زیرا‌كه این واقعه در سلسلۀ حلقه‌های متصل به هم جای دارد. نبرد حق و باطل با حسین به اوج خود می‌رسد، اما این نبرد همچنان ادامه دارد. پیش از امام حسین بود و پس از او‌ هم خواهد بود. چرا حلقۀ امام حسین متفاوت و ویژه است؟ زیرا فداكاری امام حسین فداكاری بزرگی بود. او همه‌چیز را برای خدا تقدیم كرد: «إن كانَ دینُ مُحَمَّدٍ لَم یستَقِم‌ إلّا بِقَتلِی، فَیا سُیوفُ خُذِینِی.» (اگر دین محمد پا بر جا نمی‌ماند مگر با مرگ من، پس ای شمشیرها مرا در یابید.)

(60)او همه‌چیز را تقدیم كرد. اگر این واقعه را بـه سلسلۀ تاریخـی و سرمدی نبرد میان حق و باطل پیوند دهیم، خود را در این جبهۀ نبرد قرار داده‌ایم.

امروز این نبرد میان ملت فلسطین و اسرائیل ‌است. این مسئله، فقط تکلیف فلسطینی‌ها نیست و اگر آنان این كار را انجام ندهند، بر ما واجب عینی است كه به‌پا خیزیم و این كار را بکنیم. درست است، اسرائیل نیرومند است، اما یزید نیز قدرت داشت. اسرائیل می‌كشد، می‌سوزاند و قتل‌عام می‌کند. آنچه را انجام می‌دهد، بر صفحه‌های تلویزیون می‌بینیم. به یاد می‌آوریم كه مسلم‌بن‌عقیل نیز در كاخ به قتل رسید، سرش را از تن جدا کردند و جسدش را از بلندی افكندند. پس اسرائیل در صف یزید است. همۀ ابعاد واقعۀ كربلا هم اكنون نیز وجود دارد. حسین بازنگشت و نگفت كه آنان ظالم‌اند و به مرد و زن و مرده رحم نمی‌كنند. نگفت كه آنان پس از كشتنم، سینه‌ام را پاره‌پاره می‌كنند. پس، بر ماست که در راه حق گام برداریم. چه سودی دارد كه خوار بمانیم؟ او که پیشواست باید این

44