شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

سفر شهادت

<
>

پیشگان را جز ملالت نمی دانم.)

(36)عدالت و كرامت سهم همگان است، و شیعه از جملۀ آنان است و جنوب جزء‌ آن است و بقاع و هرمل جزء‌ آن است، بزرگ داشتن آنان، كرامت این وطن است.

عدالت از همه چیز برای شما بهتر است. آیا آنچه را مجلۀ اكونومیست نوشت، و ترجمۀ آن را كه دیروز در روزنامۀ النهار نوشته شد، نخواندید؟ بخوانید آنچه را دربارۀ جنوب و دربارۀ شیعیان نوشته شد. این دیدگاه انسانی بی‌طرف است. ای مسئولان از روی نرمی و ترحم می‌گویم و از كسی بدمان نمی‌آید، دلسوزی بر آنان (شیعیان) می‌كنیم، چرا‌كه خانه‌هایشان را خراب می‌كنند و وطنشان را ویران.

ما در این وطن حق داریم. ما جماعت حسینی هستیم. ما در كاروان حسین می‌رویم. ما انقلابی همراه حسین هستیم. ما تاریخ را آن‌گونه كه حسین می‌خواهد بنا می‌كنیم و آرزومندیم حرف ما فهمیده و هدف ما شناخته شود و چه مكانی بهتر است از مدرسۀ عاملیه؟ آیا شعار تو بر سر در ورودی، «ذوالفقار» و «لافتی الا علی و لا سیف الا ذوالفقار» نیست.

(37)علـی بـه دلیـل علاقه به خون و خون‌ریـزی كسی را نمی‌كشت. او در برابر مظلوم می‌لرزید و اشك می‌ریخت و در برابر یتیم صورتش را مقابل آتش تنور می‌گرفت و می‌گفت: «ای ابوتراب، بچش. این سزای كسی است كه ایتام را واگذارد.» این علی است كه در برابر یتیم می‌لرزد. قرآن كریم می‌فرماید: «أَرَأَیتَ الَّذِی یُكَذِّبُ بِالدِّینِ. فَذَلِكَ الَّذِی یَدُعُّ الْیتِیمَ. وَلَا یَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِینِ.»«11»

(38)همانا این راه ماست. ما قـائل به ایـن راه هستیم و از خـداونـد

31