شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

سفر شهادت

<
>

فرزند خندف نیستم اگر انتقام كارهایی را كه فرزندان رسول الله انجام داده‌اند، از آنها نگیرم.

این مرد بقای اسلام را بر‌نمی‌تابد، به درون اسلام نفوذ كرده و بر كرسی خلافت تكیه زده است و بر آن است که اسلام را از بین ببرد، و مردم خاموش و آرام و همگام و ترسان و طمع‌كارند؟ پس حسین(ع) چه كند؟

(8)طبیعتاً مسئولیتش این است كه بپا خیزد، كه او پارۀ تن رسـول‌ خداست، فرزند دختر اوست و نمی‌تواند از مسئولیت خود شانه خالی كند. وظیفه دارد اهداف یزید را از میان بردارد و توطئۀ او و همراهانش را از ریشه بركند. آیا می‌تواند چنین كند؟ حسین(ع) یك نفر است و اندك افرادی با او هستند. آیا بر اساس عقل و محاسبات طبیعی می‌تواند بر یزید غلبه كند؟ خیر. پس چه كند؟

حسین(ع) كوشید تا تمامی نیروها و امكاناتش را بسیج كند؛ همۀ هستی و زبان و فكر و اهل‌بیتش از زن و مرد و آنچه را در اختیار داشت، در كفۀ ترازو نهاد و با آنان نیروی بسیاری فراهم كرد تا بنی‌امیه و قصرها و امیران و فرمانروایان و دستگاه‌های تبلیغاتی و سخنوران آنان و هر آنچه را در اختیار داشتند، از هم بپاشاند و از بین ببرد.

(9)بـر اساس محاسبـات مـادی، برابری وجود نـدارد: حسین(ع) بـا هفتاد نفر، دشمنانش سی‌هزار نفر و پشت آن ده‌ها هزار سپاهی و نظامی دیگر.

دستگاه‌های تبلیغاتی كه مردم را در جهان اسلام فریب می‌دادند، حسین(ع) را خارجی شمردند. شریح قاضی در حكم خود می‌نویسد: «او از حد خود تجاوز كرده و آن‌گاه با شمشیر جدش كشته شد.»

(10)شهرها برای كشته‌ شدن حسین(ع) جشن گرفتند. همه‌جا سخن

18