شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

سفر شهادت

<
>

بیعت می‌خواهد. امام حسین در برابر این پیشنهاد چه كند؟ آیا بیعت كند، و به اعمال یزید مشروعیت ببخشد، در حالی كه یزید همانی است كه می‌گوید:

لَعِبَت هاشِمُ بِالمُلكِ فَلا

خَبَرٌ جـاءَ و لا وَحیٌ نَزَل

(5)پـس مسئولیـت حسیـن چـه می‌شـود؟ مـگر رسـول‌خـدا در بازگشت از حجةالوداع نفرمود: «إِنِّی تارِكٌ فِیكُمُ الثَّقَلَینِ كِتابَ اللّهِ وَ عِترَتِی أَهلَ بَیتِی ما إن تَمَسَّكتُم بِهِما لَن تَضلِّواَ وَ إنَّهُما لَن‌یفتَرِقاَ حَتّی یَرِدّا عَلَیَّ الحَوضَ.»«1» (من دو چیز گرانمایه در میان شما به امانت می‌گذارم، كتاب خدا و عترتم. تا هنگامی كه به این دو چنگ زنید، هرگز گمراه نخواهید شد و این دو از یكدیگر جدا نمی‌گردند، تا در كنار حوض كوثر بر من وارد شوند.)

پیامبر با این كلام، فرزندان خود را خلیفه و بالاتر از آن، آنان را پاسداران اسلام معرفی كرد.

هر كدام از آنان پاسدار قرآن و دین و شریعت بودند و به همین سبب پیامبر امانت بزرگی را بر دوش آنان نهاد كه نمی‌توانستند از آن شانه خالی كنند.

(6)امام حسین(ع) در یكی از سخنان خویش می‌فرمایند: «لَم تُشَذُّ عَن رَسولِ اللّهِ لَحمَتُهُ.» (پارۀ رسول‌خدا از او جدا نمی‌شود.) برای شخصی مثل امام حسین(ع)، فرزند رسول‌خدا(ص)، یاور بزرگوار و ریحانۀ دنیای او، امكان ندارد كه به امانت رسول‌خدا خیانت ورزد و در برابر ستم و كژروی و ادعاهای یزید سكوت كند یا با آن همگام شود.

امام حسین(ع) چاره‌ای ندارد؛ نه می‌تواند سكوت كند و نه همراهی. یزید می‌خواهد طرحش را عملی كند، می‌خواهد احكام اسلام را یكی

16