شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

امام علی(ع) معیار راستین سنجش

<
>

سرایت‌ می‌كند. همۀ‌ كارها را انجام‌ می‌دهم یا ترك‌ می‌كنم،‌ فقط‌ برای‌ اینكه‌ مردم‌ بفهمند. مطالعه‌ می‌كنم‌ و نماز می‌خوانم‌، فقط‌ برای اینکه مردم‌ بفهمند و در این‌ صورت‌ مردم‌ «اله»‌ و خدای‌ انسان‌ می‌شوند.

معنای‌ «اله»‌ چیست؟ قرآن‌ می‌فرماید: «أَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ»«167» چگونه‌ هوا و هوس‌ «اله»‌ می‌شود؟ آیا كسی‌ در برابر‌ هوا و هوس‌ خود نماز می‌خواند؟ نه. بدین معناست که انگیزۀ‌ او در كارها، هوا و هوس‌ باشد. و این به معنای انحراف‌ انسان‌ و شرك‌ خفی‌ است.

(324)بنابراین،‌ اگر می‌خواهیم‌ علی‌ را الگوی‌ خود قرار دهیم‌ و پیرو او باشیم‌ و علی‌ امام‌ ما باشد، باید به‌ این‌ اقدامات‌ و رفتارهای‌ كوچك‌ توجه‌ كنیم‌ تا وجودمان و برنامه‌ها و رفتارمان منحرف‌ نشود و به‌ سوی‌ غیر خدا نرود. علی‌ در نهان‌ و آشكار و در حضور و غیاب‌ مردم‌ برای‌ خدا كار می‌كرد. بنابراین‌، به‌ مقامی‌ رسید كه‌ نماز و عبادت‌ و زندگی‌ و مرگش‌ برای‌ خدا بود. خط‌ علی‌ كاملاً‌ جدی‌ است‌ و شوخی‌‌بردار نیست. علی‌ با حق‌ است‌ و حق‌ نیز همراه‌ علی‌ است؛ هر كجا كه‌ باشد؛ چه در حضور و چه در غیاب‌ مردم، چه بر كرسی‌ خلافت‌ و چه آن‌گاه که به خاکش می‌سپارند. سخنان‌ علی‌ زمانی‌ كه‌ به‌ خلافت‌ می‌رسد، شبیه‌ سخنانی‌ است‌ كه‌ هنگام‌ مرگ‌ و در بستر بیماری‌ بیان‌ می‌كند. هیچ‌ تفاوتی‌ وجود ندارد. علی‌ خلافت‌ را امانتی‌ الهی‌ می‌داند. خلافت‌ نزد وی‌ حقیر است،‌ مگر اینكه‌ حقی‌ را برپا كند یا باطلی‌ را از بین‌ ببرد. مرگ‌ و زندگی‌ نزد علی‌ یكسان‌ است. علی‌ در زمان‌ خلافت‌ و مرگ‌ یا حضور و غیاب‌ مردم‌ یا در نهان‌ و آشكار، همراه‌ حقیقت‌ است. به‌ حال‌ خود‌ توجه‌ كنیم؛ در حالت‌ حرص‌ یا ترس‌ یا بی‌توجهی‌، اگر معامله‌ای‌ سودآور ولی‌ حرام‌ باشد چه‌ می‌كنیم؟ اگر واقعاً‌ به‌ حق‌ و حقیقت‌ معتقد باشیم،‌ از آن‌ می‌گذریم، اما

181