شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

امام علی(ع) معیار راستین سنجش

<
>

در زندگی‌ خصوصی‌ خود، ممکن نیست پیروز شویم.

(318)گفتار و رفتار علی(‌ع) چه‌ در برابر مردم‌ و چه‌ در غیاب‌ آنان، یكسان‌ بود. علی(‌ع) در زمان‌ زندگی‌اش‌ به‌ سرزنش‌گران‌ توجه‌ نكرد و منافعش‌ موجب‌ نشد كه‌ موضع و سخن‌ و كردارش‌ تغییر كند. رضایت‌ و رنجش مردم‌ برای‌ علی‌ مهم‌ نبود.

(319)اگر ملاك‌ رضایت‌ مردم‌ باشد، پس‌ مردم‌ معبود خواهند بود. خشنودی و ناخشنودی خدا مهم‌ است؛ این‌ ایمان‌ است. رضایت‌ مردم‌ نباید هدف‌ باشد. اگر تلاش‌ كنی‌ تا‌ رابطۀ‌ خود و خدایت‌ را اصلاح‌ كنی،‌ خداوند نیز رابطۀ‌ تو را با مردم‌ اصلاح‌ می‌كند. علی(‌ع) می‌فرماید: «مردم صالح را با آنچه‌ خداوند بر زبان بندگانش‌ جاری‌ می‌سازد، می‌شناسند.»«166» اگر رابطه‌ات‌ را با خداوند اصلاح‌ كنی‌، خداوند نیز خیر تو را بر زبان‌ مردم‌ جاری‌ می‌کند. دیگر لازم‌ نیست‌ با مردم‌ تعارف‌ كنی،‌ چون‌ اگر رضایت‌ و نارضایتی‌ آنان‌ ملاك‌ كار تو باشد، این‌ احساس‌ در تو رشد می‌كند. این‌ احساس‌ مانند هر احساس‌ دیگر، با ممارست‌ رشد می‌كند. مثلاً‌ اگر ترس‌ در وجود انسان‌ باشد و به‌ مقتضای‌ آن‌ رفتار كند، آن‌ ترس‌ تقویت‌ می‌شود. یعنی‌ اگر مبارزه‌ نكند و در جای‌ تاریك‌ داخل‌ نشود و شب‌ تنها در خانه‌ نماند و به علت ترس، از این‌ و آن‌ و اینجا و آنجا اجتناب‌ كند، این‌ احساس‌ مانند درخت‌ رشد می‌كند و برگ‌ می‌دهد و بزرگ‌ می‌شود و همۀ‌ وجود او را فرا می‌گیرد. اما اگر به ترس توجه نکند و آن را نادیده بگیرد و در صحنه‌های‌ مختلف‌ حاضر شود‌ و آن‌ كاری‌ را كه‌ از آن‌ می‌ترسد‌ انجام‌ دهد،‌ تنها در خانه‌ بخوابد، به‌ مكانی‌ كه‌ از آن‌ می‌ترسد داخل‌ شود و بدین‌ترتیب، به ترس توجه نکند، این‌ صفت‌ از بین‌ خواهد رفت.

179