شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

امام علی(ع) معیار راستین سنجش

<
>

وجود دارد. علی‌ همان‌ است‌ كه‌ مرواریدی‌ به‌ دست‌ می‌گیرد و به‌ بازار می‌رود و با صدای‌ بلند می‌فرماید: «الفِقهَ ثُمَّ‌ المَتجَرَ.»«161» (ابتدا احكام‌ را بیاموزید، سپس‌ تجارت‌ كنید.) و نیز علی‌ همان‌ است‌ كه‌ چكمه‌های‌ جنگ‌ به‌ پا می‌كند و به‌ جنگ‌ می‌رود. او عمل‌ می‌كند و كار می‌كند و وظایف‌ خود را انجام‌ می‌دهد. اگر علی‌ اكنون‌ میان‌ ما بود، به‌ او چه‌ می‌گفتیم؟ آیا به‌ او نمی‌گفتیم‌ كه‌ این‌ كارها در شأن‌ روحانی‌ و عالم‌ دینی‌ نیست‌ و بهتر است‌ كه‌ در مسجد بماند و این‌ كارها را به‌ اهل‌ خود‌ واگذار كند و فقط‌ به‌ نماز و روزه‌ و اعمال‌ خود اكتفا كند.

(307)آیا جایز است‌ ما تنها به‌ نماز اكتفا كنیم‌ و ایتام‌ را رها كنیم؟ آیا جایز است‌ روزه‌ بگیریم‌ و مدارس‌ را رها كنیم؟ به حج‌ برویم‌ و مردم‌ را در جهالت‌ و گمراهی‌ رها كنیم‌ و به‌ وظایف‌ خود در برابر مردم‌ توجه‌ نكنیم؟ هرگز.همۀ‌ افراد نمایندۀ‌ مجلس و رئیس و تاجر و همۀ‌ مردم‌ اگر می‌خواهند بفهمند چقدر ایمان‌ و انسانیت‌ دارند و آیا در راه‌ حق‌ قدم‌ برمی‌دارد یا خیر، باید خود و اعمال‌ خویش‌ را با علی‌ بسنجند. میزان‌ علی‌ در زندگی‌ حق‌ و حقیقت‌ است. حق‌ نه‌ زاده است‌ و نه‌ زاده‌ شده‌ است. علی‌ در همۀ‌ نمازهای‌ خود سورۀ‌ «قُل‌ هُوَ اللهُ‌ أَحَدٌ» را می‌خواند. روایت‌ شده‌ كه‌ پس‌ از بازگشت‌ علی‌ از جهاد یك نفر از اصحاب‌ به‌ پیامبر گفت که علی‌ همیشه‌ در نمازهایش‌ سورۀ‌ اخلاص‌ را می‌خواند و نسبت‌ به‌ این‌ امر اعتراض‌ كرد. پیامبر(ص) از علی‌ در این باره سؤال‌ كرد. علی‌ گفت: «من‌ این‌ سوره‌ را دوست‌ دارم.» پیامبر فرمود: «خدا نیز تو را دوست‌ دارد.»«162» چرا علی‌ این‌ سوره‌ را دوست‌ دارد؟ چرا گفته‌اند این‌ سوره‌ یك‌ سوم‌ قرآن‌ است‌ و علی‌ تا

173