شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

عید غدیر، عید ولایت

<
>

می‏کند.»«134» و به همین ترتیب، می‏ّبینیم که اخلاق علی شباهت بسیاری به اخلاق پیامبر داشته است. او با پیامبر زندگی می‏کرد و پیامبر او را تربیت می‌کرد و سرانجام شاگردی همانند استاد شد و تجسم کامل دین شد تا آنجا که قرآن کریم او را «نفس پیامبر» خوانده است: «وَأَنفُسَنَا وأَنفُسَكُمْ»«135» که همۀ مفسران به اتفاق، آن را در مورد علی(ع) دانسته‌اند. از این‌ رو بود که پیامبر علی را مکلف کرد تا سرپرست و مربی مردم باشد و بر آنان حکومت کند.

(273)در اینجـا بـرخی از سخنان او را که بیـانگر شیوۀ حکمرانـی و روش او در تربیت مردم است، به طور کوتاه ذکر می‏کنم: او حاکمی بود که به آنچه فرمان می‏داد، ایمان داشت. مورخان دربارۀ او گفته‏اند: «هیچ‌گاه مردم را از کاری نهی نکرد، مگر آنکه خودش پیش از آنان از آن کار دوری کرده بود و هیچ‌گاه از آنان نمی‏خواست کاری کنند، مگر آنکه خود پیش از آنان آن را انجام می‏داد.» او نخستین کسی بود که قانون را اجرا می‏کرد. در اینجا باید به عنصر مسئولیت‌‌پذیری توجه کنیم. اینکه صرفاً شخصی حاکم باشد، کافی نیست. حاکم کسی است که مسئولیت‏پذیر باشد و مسئولیت ادارۀ امور مردم را بر عهده بگیرد. ایشان فرموده است: «أَ أَقنَعُ مِن نَفسی بِأَن یقالَ هذا أمیرُالمؤمنینَ وَلا اُشارِکُهُم فی مَکارِهِ الدَّهرِ اَو اَکُونَ اُسوَةً لَهُم فی جُشُوبَـة العَیشِ فَما خُلِقتُ لِیشغَلَنی اَکلُ الطَّیباتِ کَالبَهیمَـة المَربُوطَـة هَمُّها عَلَفُها اَوِ المُرسَلَـةَ شُغلُها تَقَمُّمُها تَکتَرِشُ مِن اَعلافِها وَتَلَهُو عَمّا یرادُ بِها.»«136» (آیا بدین بسنده کنم که مرا امیر مؤمنان

154