شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

عید غدیر، عید ولایت

<
>

سُكَارَى حَتَّىَ تَعْلَمُواْ مَا تَقُولُونَ.»«123» این آیه مردم را از نوشیدن شراب پیش از نماز نهی می‏کند؛ یعنی پنج بار در روز. تا اینکه در سال ششم هجری، آیۀ تحریم نازل شد: «إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَیسِرُ وَالانصَابُ وَالازْلاَمُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّیطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ.»«124»

(260)و بـدیـن ترتیب، می‏بینیم هـر حکمی در اسلام به‌تدریـج بیـان می‏شود تا مردم را قانع و دل‌ها را تربیت کند. این شیوه در سرتاسر دعوت پیامبر به چشم می‏خورد و به همین سبب بود که قرآن به‌تدریج در طول 23 سال نازل شد.

(261)ایـن مقدمه ثابت می‏کنـد که پیامبـر(ص)، بـه فـرمـان خداونـد، می‏کوشید تا مردم را تربیت کند و شخصیت آنان را بسازد و باورها و فرهنگ‏ و اخلاق و کارهایشان را اصلاح کند. برای رسیدن به این هدف، باید جامعه‏ای سالم و صالح به وجود آورد، زیرا انسان از جامعۀ خود تأثیر می‏گیرد. اگر جامعۀ قبیله‌ای جاهلیت نمی‏توانست انسان بسازد، پیامبر کوشید تا جامعه‏ای صالح پدید آورد و برای خلق چنین جامعه‏ای کوشید تا حکومت را به دست گیرد و در مدینه توانست حاکم شود. قرآن نیز این سلطه و فرمانروایی را به پیامبر عطا کرد: «النَّبِی أَوْلَى بِالْمُؤْمِنِینَ مِنْ أَنفُسِهِمْ.»«125» این سلطه غیر از سلطۀ رسالت است، چون سلطۀ رسالت در جهت تبلیغ احکام است.

(262)سلطۀ دوم ولایت است، یعنی سلطه در تربیت و سازمان‌دهی و تأدیب مردم و تشکیل جامعه، به گونه‏ای که ارادۀ حاکم بر ارادۀ مردم غلبه داشته باشد.

148