شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

میلاد امام علی(ع)

<
>

این هنگام امیر مؤمنان(ع) گفت: ای رسول خدا، من نیز با شما می‌آیم. پیامبر فرمود: با این وضعیت، ای ابوالحسن؟ امام جواب داد: بله، پدر و مادرم به فدایت، حتی اگر مرا روی شانه‌ها حمل کنند، هرگز شما را تنها نمی‌گذارم. این است جهاد و تلاش و فداکاری علی در راه دفاع از اسلام. دربارۀ اخلاصش در عمل بارها شنیده‌اید که در جنگ احزاب، وقتی حضرت بر سینۀ عمرو بن عبدود نشست، او به حضرت جسارت کرد، ولی امام نخواست که غضب و حس انتقام و ناراحتی‌اش از این عمل در کشتن عمرو بن عبدود تأثیری بگذارد.

(80)ایـن‌ها همه گوشه‌ای و پـرتـوی از وجود امام است. هرچـه در فضیلت او بگوییم، باز کم گفته‌ایم. اما می‌خواهم مطلبی عرض کنم. همۀ ما عظمت و مقام حضرت را می‌دانیم. حتی اگر حدیثی که در واقعۀ معراج از پیامبر(ص) نقل شده است که فرموده‌اند کاروانی از شتر دیدم که بر پشت خود کتاب‌های بسیاری حمل می‌کردند. پرسیدم این‌ها چیست؟ گفتند: این کتاب‌ها حاوی فضایل علی(ع) است. حتی اگر این حدیث هم صحیح نباشد، اگر همۀ کتاب‌هایی را که از ولادت حضرت تا به امروز، به زبان‌های مختلف در فضیلت او نوشته شده، جمع‌آوری کنیم، می‌دانید چند کتاب می‌شود؟ آیا کاروانی از شتر نمی‌خواهد که این همه کتاب را حمل کنیم؟ این‌ها چیز عجیبی نیست، عظمت امام خیلی بیشتر از این‌هاست. شهادت پیامبر(ص) بر فضیلت حضرت کافی است: «علی با حق و حق با علی است. هرکجا علی باشد، حق نیز بر محور او می‌گردد.»«46» در عظمت او همین بس که قرآن کریم حضرت را نفْس پیامبر(ص) که سرور کائنات است، می‌داند.

(81)اما ما چه سنخیتی با امیر مؤمنان داریم؟ بعد از این همه فضایلی

54