شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

علی(ع) موحد بود و بس

<
>

بسم‌اللَّه الرحمن الرحیم.

الحمد للّه رب العالمین. والصلوة والسلام علی سیدنا ونبینا ومولانا محمد وعلی آلِه الطیبین الطاهرین.

(13)قبل از هر چیز باید بـرای این فرصتـی که به مـن ارزانـی شــده و همچنین، برای افتخار دیدار کاشان، این شهر عظیم و مقدس، دارالمؤمنین و دارالعلم، از آقایانی که مسبب این دعوت و افتخار بوده‌اند، تشکر کنم. دوست دارم خدمت آقایان عرض کنم دعوت بنده که ساکن لبنان هستم یا آقای محققی که ساکن هامبورگ بودند و یا آقای صدر بلاغی که مسافرت‌هایی به خارج کرده‌اند، به این مجلس و برای این مناسبتِ عزیز، به این معنا نیست که اینجا کسی برای صحبت یا سخنرانی وجود ندارد. در همه‌جا خداوند رجال خودش را گماشته است و امیرالمؤمنین رهبران مردم را تأیید می‌کند. حجت بر نتیجۀ موفقِ عملِ آقایان، همین ایمان مردم است، که نتیجۀ جهاد و جهود و تلاش علمای گذشته و حاضر این شهر مقدس است. منتها این کار سنت بسیار جالب و مفیدی است که حضار و هم‌وطنان بتوانند مؤمنین، شیعیان و روحانیون خودشان را، در هرجا که هستند، بشناسند.

(14)برای شما چقدر دلپذیر است که بدانید یک نفر روحانی، یک نفر عالم دینی، از ایران می‌رود به لبنان، و بدانید که در لبنان هفتصدهزار نفر شیعه زندگی می‌کنند. شیعیانی که حضرت صادق از آن‌ها به شیعیان استواری تعبیر می‌کند که در روز غربت دین و مذهب، دین را تنها نمی‌گذارند. شیعیانی که از برکات وجودی صحابی بزرگ، حضرت ابوذر، به وجود آمده‌اند.

(15)برای شما خیلی دلپذیر است که بدانید در لبنان هم شیعه هست و یک روحانی، با همین شکلی که امروز پیش شماست، آنجا کار می‌کند

20