شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

سورۀ عصر -1

<
>

به استقامت در عمل صالح و تطبیق آن با جهان بیرون می‌رسد.

(212)ایمان حقیقتِ انسان است، زیرا آدمی به این دنیا نیامده است که ضعیف و فانی و دور از هستی و صاحب امیال گوناگون باشد. بلکه آفریده شده تا توانمند و جاودان و موحد و حق‌خواه و هماهنگ با هستی باشد. پس از ایمان باید عمل صالح انجام داد که باعث استواری ایمان می‌شود و خود نیز اثر ایمان است. علاوه بر اینها جماعت را خلق کرد تا هر یک دیگری را به حق پند دهد و ایمان و عمل انسان سالم باشد و سرانجام اینکه، یکدیگر را برای ماندن در راه درست به صبر سفارش کنند. اینان جاودانه‌اند و سود برده‌اند، اما دیگران عمرشان از کف می‌رود، بی‌آنکه نصیبی ببرند یا نصیبی می‌برند اما با آنچه از دست داده‌اند، برابری نمی‌کند.

غَفَرَاللّه لَنا وَلَکُم.

141