شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

سورۀ عصر -1

<
>

آسمان و زمین و ستارگان و دریاها و کوه‌ها و رعد و بادها و همه چیز در کاروان ما و در خطِ ماست.

(202)بدین جا رسیدیم که مقصود از قسم در قرآن کریم تأکید بر صحت گفته نیست، بلکه مقصود جلب نظر مستمع به قداست چیزی است که بدان سوگند یاد شده است. بنابراین دیدگاه عصر مقدس است. معنای عصر چیست؟ مفسران وجوهِ گوناگونی ذکر کرده‌اند. برخی گفته‌اند عصر به معنای دهر و زمان و روزگار است. ما می‌دانیم که زمان و دهر و روزگار آفریده‌های مقدس خداوندند، مانند دیگر آفریده‌ها. زیرا که انسان می‌تواند از این روزگار و زمان بهره‌مند شود. در زمان است که حوادث روی می‌دهد و روزگار آکنده از درس است. چه بسیار مردمان و شخصیت‌ها و بزرگان و افراد عادی در تاریخ هستند که برای ما عبرت‌هایی دارند. پس روزگار و عصر امری مهم و عظیم است، و اگر آن را مقدس بشماریم و احترام بگذاریم و عبرت‌هایش را بیاموزیم، در زندگی‌مان از آن استفاده خواهیم کرد. بنابراین تفسیر عصر یعنی روزگار.

(203)برخی مفسران می‌گویند مراد از عصر عصرِ نبی است. اما چرا به عصر پیامبر قسم یاد شده است؟ بر این اساس که روزگار پیامبر سرشار از خیر و نور بود و آخرین رسالتِ همگانی خداوند در این عصر آغاز شد. به سخن دیگر، روزگار پیامبر روزگاری عظیم است.

(204)اما در ادامۀ آیه به این نتیجه می‌رسیم که معنای سوگند متناسب با معنای عصر در مقابل ظهر است. اما چرا؟ پس از قسم به عصر آمده است: «وَالعَصرِ إنَّ الإنسانَ لَفِی خُسرٍ» انسان در خسران است. علت کاملاً روشن است. زیرا با پایان هر روز یک روز از زندگی آدمی کاسته می‌شود. با سپری شدن هر روزی صفحه‌ای از حیات آدمی ورق می‌خورد. پس انسان دائماً در خسران است. به سخن دیگر، آدمی عمرش را، که

135