شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

سورۀ فیل و قریش -2

<
>

با رسالت پیامبر بود، زیرا با تمام رنج‌ها و دشواری‌هایی که از آزار و کینه و دشمنی قریش به او رسید، با این همه، برترین امتی بودند که پدید آمدند. علت این مسئله صفات انسانی آنان بود، از جمله توان و آزادگی و پاکی درونی و تسلیم نشدن در برابر حکومت‌های مالی و اقتصادی و سیاسی جهانی. اینها ثروتی گرانبها در نفوسِ عرب‌های شبه‌جزیره بود. از همین‌رو، خداوند رسالتش را در شخصی از اینان قرار داد. تا آن اندازه پیامبر را آزار دادند که گفت: «ما أُوذِی نَبِیٌ مِثلَ ما اُوذِیتُ»«69».

(177)اما پس از آنکه ایمان آوردند و رسالت پیامبر را پذیرفتند، بهترین امتی بودند که از مردم پدید آمدند. چرا؟ چون از صفاتِ صاحبان رسالت بهره‌مند بودند: آزادگی و توان و صلابت. پس آنان بهترین گروه برای رسالت خداوند متعال بودند و چنان که می‌دانیم در این راه توفیق هم نصیبشان شد.

(178)خداوند هم مرکز شبه‌جزیره را برگزید؛ نه شمال را و نه جنوب را، نه شرق را و نه غرب را. این مناطق از روزگاران دور در استعمار و اشغال بیگانگان بود. چنان که می‌دانیم روم شرقی این مناطق را اشغال کرده بود. جنوب شبه جزیره غالباً در اشغال حبشه یا حکام منحرف بود که مردم را خوار و ذلیل می‌کردند. دیگر مناطق هم همین وضعیت را داشت. قلب شبه‌جزیره سرزمینی بود که نه تسلیم حاکمی شده و نه رنگ خواری و ذلت دیده بود. مردمانش به طور طبیعی زندگی کرده بودند. بی‌شک، فطرت طبیعی آنان را در هدایت عقلی کمک نرسانده بود. از همین‌رو، منحرف شدند و میانشان اختلاف شد و سختی‌های فراوانی چشیدند. اما چون خام بودند، شایستگی تأسیس امت را داشتند و بهترین امتی بودند که

114