شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

سورۀ کوثر

<
>

در جهان به سوی خیر می‌رود. اگر عمل ما هم خیر باشد، هماهنگ و همراه هستی است، یعنی عمل خیر ما چون دانه‌ای است که در زمینی حاصلخیز رشد می‌کند و میوه می‌دهد. اما عمل شر ناهماهنگ با مزرعۀ هستی است، عمل شر می‌میرد و تلاش شرور نیز از میان خواهد رفت و یاد شرور نیز از بین می‌رود. عمل خیر هماهنگ و متناسب با مزرعۀ هستی است. از همین‌رو، میوه می‌دهد، رشد می‌کند و به همین علت عمل خیر در هر جایی که باشد، عمل ایجابی است: «فَأَمّا الزَّبَدُ فَیَذهَبُ جُفاءً وَ أَمّا مَا یَنفَعُ النَّاسَ فَیَمکُثُ فِی الأَرضِ»«52».

(143)عمل مثبت عملی است که برای خداوند و در راه او انجام گرفته باشد، متناسب با جهان است و با جاودانگی جهان جاودانه می‌شود و همراه با کاروان هستی به راه خود ادامه می‌دهد. اما عمل شر این‌گونه نیست، زیرا جهان عمل شر را برنمی‌تابد، چه بسا یک سال، دو سال، پنجاه سال باقی باشد و فزونی یابد، اما هم شر و هم یاد ایجادکنندۀ شر از میان خواهد رفت. این سوره و آموزه‌های قرآنی به ما می‌گوید: ای انسان که خود را دوست می‌داری و جاودانگی را، و خوش داری تا نام نیکت در دنیا و آخرت جاودانه باشد، در راه خیر قدم بردار، در همۀ ابعاد خیر؛ چه بزرگ، چه کوچک، این است راه بقا و طریق جاودانگی. ان‌شاءالله خداوند ما را برای رسیدن به این راه و تلاش در این راه موفق بدارد.

86