شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

سورۀ کوثر

<
>

را پر از کینه ساخت. مغیرة بن شعبه به معاویه گفت: «ای معاویه، تو به آرزوی خود رسیدی، پس از سبّ و لعن پسر عمویت دست بکش.» یعنی از او می‌خواهد که لعن امیرالمؤمنین را بر منبرها منع کند. معاویه می‌گوید: «خلیفه ابوبکر آمد و حکومت کرد و مُرد و فراموش شد. خلیفۀ دوم و سوم هم به همین شکل. ولی نام این برادر هاشم هر روز پنج نوبت ذکر می‌شود. به خدا و محمد سوگند که نام او را دفن خواهم کرد.» این کوثری است که آن را در گوشه گوشۀ جهان و در رادیوهای جهان و در مآذن جهان می‌بینیم؛ از روسیه و اندونزی و پاکستان و برمه و تاشکند و ژاپن و چین گرفته تا سوریه و افغانستان و ایران و عراق و عربستان و یمن و لبنان و مصر و اردن و فلسطین و تا شرق آفریقا و شمال و غرب و مرکز آفریقا. در همۀ این گستره صدها هزار و میلیون‌ها مأذنه می‌بینیم که روزی پنج بار صدای «أشهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللهِ» از آن بلند می‌شود. ای محمد، این کوثری است که به تو دادیم. از هر سو به تو کوثری دادیم. پس غمگین مباش. برای این کوثر «فَصَلِّ لِرَبِّکَ» پروردگارت را ذکر و از او پیروی کن و به او حسن ظن داشته باش.

(134)«وَانحرَ» در مشهور تفاسیر آمده است که مراد از «نحر» همان ذبیحه یا قربانی است. زیرا در عید قربان حجاج نماز می‌خوانند و ذبح می‌کنند. نماز عید قربان و ذبح برای همه مستحب است، اما در حج واجب است. «فَصَلِّ لِرَبِّکَ وَ انحَر» یعنی قربانی تقدیم کن تا اعلام بداری که توجهی به خود نداری و در برابر خداوند با نمازت تسلیمی و نه با مالَت. پس قربانی برای خدا تقدیم کن. بی‌شک، این قربانی برای فقرا سودمند است.

(135)اما در برخی تفاسیر آمده است که «إنحَر» یعنی در نماز دستانت را بر گردنت بگذار، یعنی دست به سینه گذاشتن. در برخی کتاب‌ها این حدیث از حضرت علی (ع) نقل شده است. به نظر من این حدیث نادرست است،

82