شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

سورۀ کوثر

<
>

بر جای نمی‌ماند و با مرگش رسالتش نیز پایان خواهد پذیرفت. هنگامی که پیامبر این انتقام‌گیری و آرامش درونی را نزد دشمنان دید، به طور طبیعی ناراحت شد؛ او نیز چون همۀ انسان‌ها ناراحت شد، سپس این سوره نازل شد.

(127)«أنّا أَعطَیناکَ الکَوثَرَ» ای رسول خدا، غمگین مباش. ما پسرانت را از تو گرفتیم، اما به تو چشمۀ کوثر دادیم. در عربی «کوثر» به معنای بسیار بسیار است. خداوند چه چیزی به پیامبر داد که بسیار بسیار است؟ می‌گوییم همه چیز. پیش از هر چیزی خداوند به پیامبر رسالتی جاودان داد. اصول و ارزش‌هایی که در هر عصری و دوره‌ای با تابندگی و گستردگی بیشتر تجلی می‌یابد. هر اندازه که علم پیش می‌رود، حقیقتِ این اصول و بلندی آنها آشکار می‌گردد.

(128)«أنّا أَعطَیناکَ الکَوثَرَ»؛ کوثر در امت، تو پسری نداری، اما پدر این امت هستی. امتی که در کمتر از یک قرن، بیش از صد میلیون نفر شد و امروز به ششصد میلیون نفر رسیده است. رسالتی که با مرگ رسول در انتظار پایانش بودند، اکنون ششصد میلیون نفر، هر چند به صورت ظاهری، پیرو دارد. و باز هم بر این پیروان افزوده خواهد شد. بدان که طبیعت این رسالت استمرار است.

(129)دوست دارم مشاهدات خود و سخنان لویی ماسینیونِ خاورشناس را در کتابش به نام سنویـة العالم الاسلامی نقل کنم، تا بدانید این رسالت همیشگی است و هیچ دعوتی منسجم‌تر و قوی‌تر از این رسالت وجود ندارد. ماسینیون می‌گوید: در سال 1954 شش میلیون سیاه آفریقایی اسلام آوردند و در همین سال یک میلیون نفر از آفریقایی‌ها مسیحی شدند. سپس می‌افزاید که دعوت به مسیحیت با صدها و هزارها و ده‌ها هزار مبشر و راهب و راهبه و مؤسسات دینی و بیمارستان و مدرسه و

79