شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

کار و کارگر، نهاده‌های تولید

<
>

و هر خوراكی، تعاملی‌ میان‌ كار و طبیعت‌ است. درست‌ است‌ كه‌ آب‌ از مواد طبیعی‌ است‌ و از چشمه‌ای‌ آمده‌ است. اما آبی‌ كه‌ در این‌ لیوان‌ در برابر من‌ است، تركیبی‌ از طبیعت‌ و كار است. چه‌ كسی‌ آب‌ را اینجا آورده‌ است؟ اگر این‌ مادۀ‌ طبیعی‌ از طریق‌ لوله‌ها و شیرهای‌ آب‌ و پمپ‌ها و ...، با مقداری‌ نیروی‌ بدنی‌ و فكری‌ تركیب‌ نمی‌شد، آب‌ به‌ اینجا نمی‌رسید. به‌ همین‌ صورت‌، همۀ‌ اشیای این‌ خانه‌ از طبیعت‌ و كار است؛ انگشتر و كبریت‌ و همه‌ چیز هم‌ از طبیعت‌ و هم‌ از كار است. همواره‌ طبیعت‌ و كار با هم‌ هستند. به‌ سخن‌ دیگر، كالا و ابزار و خانه‌ و درختان‌ و هر چیزی‌ كه‌ نیازهای‌ آدمی‌ را برطرف‌ می‌سازد، از طبیعتی‌ است‌ كه‌ اثری‌ از انسان‌ در آن‌ وجود دارد.

پنجم: انواع‌ كارگر

‌(288)دربارۀ‌ كارگر نیز توضیحاتی‌ هست كه‌ عرض‌ می‌كنم. «عامل‌» اسم‌ فاعل‌ از «عَمَلَ‌ یَعمَلُ‌» است. كارگر نیز انواعی‌ دارد. مانند آنكه‌ می‌گویند: كارگر و كارمند.

‌(289)نوع‌ نخست: گاهی‌ كارگر بنابر تعداد ساعات‌ كار می‌كند، بی‌آنكه‌ كار مشخص‌ شود. بدین‌‌معنی‌ كه‌ خدمت‌ و كار شخص‌ به‌ مدت‌ هشت‌ ساعت یا ده‌ ساعت‌ یا یك‌ ماه‌ یا دو ماه‌ و یا یكسال‌ خریده‌ می‌شود. دیگر بحثی‌ دربارۀ‌ نوع‌ كار او نیست. می‌تواند زراعت‌ باشد، یا كتابت‌ و یا غیر این‌ها. در واقع‌، به‌ مدت‌ هشت‌ ساعت‌ نیروی‌ این‌ فرد خریده‌ می‌شود، بدون‌ اینكه‌ نوع‌ كار مشخص‌ شود.

‌(290)نوع‌ دوم: گاهی‌ كارگری‌ بدون‌ محاسبۀ‌ ساعت‌ استخدام‌ می‌شود. در عرف‌ به‌ آن‌ مقاطعه‌ یا قراردادی‌ گفته‌ می‌شود. مثلاً‌ باید خانه‌ای‌ بسازد، حال‌ می‌خواهد در یك‌ ساعت‌ یا پنج‌ ساعت‌ یا یك‌ ماه‌ بسازد. او آزاد است.

161