شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

جایگاه دین در جنبش‌های رهایی بخش

<
>

با بت‌های ساختگی و نظام طبقاتی قریش و ربای خانمان‌سوزی که به حد برده‌داری می‌رسید. همچنین، مبارزۀ او بر ضد نظام قبیله‌ای سرکش در یثرب و جهاد او برای برقراری نظام برادری اسلامی را مطالعه می‌كنیم؛ نمونۀ والاترین و پیشرفته‌ترین نظام در تاریخ.

(181)سپس، زندگی امامان پیشگام در ایمان، و جهاد سرسخت و بی‌وقفۀ آنان را برای احقاق حق و نابودی باطل بررسی می‌کنیم. همۀ این موارد تأیید می‌کند که نه تنها تمام ادیان الهی از رهایی‌بخشی انسان حمایت می‌کنند، بلکه فقط آن‌ها هستند که می‌توانند این امر را عملی کنند.

در روزگار ما، در رسانه‌هایی مانند کتاب‌ها و مجلات و روزنامه‌ها، می‌توان مبارزات ‌سید جمال‌الدین اسدآبادی و تلاش‌های او را برای سرنگونی ناصرالدین شاه در ایران ملاحظه کرد. هنگامی که ناصرالدین شاه به قتل رسید، سید جمال‌الدین به طرح نقشۀ ترور و تحریک میرزا رضا کرمانی، برای اجرای آن، در هنگام عزیمت شاه به زیارت حضرت عبدالعظیم در نزدیکی تهران متهم شد.

(182)همچنین، می‌توان به مبارزات او بر ضد امپراتوری روس و بیدادگری‌های دولت عثمانی در مصر و خاورمیانه و استعمار انگلستان در هند اشاره کرد. در اینجا به زندگی یکی از شاگردان سید جمال‌الدین یعنی شیخ عبدالحمید بن بادیس اشاره‌ای می‌کنیم. او تفکر و مکتب اسلام را در الجزایر و یا شمال آفریقا بنا نهاد. او گروهی تشکیل داد که بعدها «تجمع علما» نام گرفت و رهبری آن را شیخ بشیر ابراهیمی بر عهده داشت، که در آخرین روزهای حیاتش افتخار زیارت او را پیدا کردم. همراهان شیخ ابراهیمی، که از جملۀ ایشان ابن‌سمحون را می‌توان نام بـرد، کسانی بودنـد که در روزهـای تاریک استعمار فرهنگی ـ سیاسی فرانسه، که با زبان عربی و فرهنگ قرآنی دشمنی می‌کرد، دویست مدرسه تأسیس

119