شما در حال مشاهده نسخه آرشیو می باشید.

اسلام

<
>

خداوند در روی‌ زمین‌ شد و ابلیس‌ از سجده‌ بر آدم‌ امتناع‌ ورزید و از مقام‌ مقربان‌ درگاه‌ الهی‌ مطرود گردید و بر طبق‌ درخواستش‌ از باری‌تعالی‌ تا روز قیامت‌ به‌ وی‌ مهلت‌ داده‌ شد و او نیز با لشكریانش‌ به‌ اغوا و انحراف‌ بشر پرداخت‌ و خصلت‌ شر را در درون‌ انسان‌ تقویت‌ كرد، آن‌طور كه‌ شیطان‌ از دعوت‌كنندگان‌ به‌ راه‌ شر به‌شمار آمد.

(34)از آن‌ هنگام‌ سراسر جهان‌ میدان‌ مبارزۀ‌ پویندگان‌ خط‌ مستقیم و روندگان‌ راه‌ انحراف‌ و گمراهی‌ شد. در این‌ صحنه‌ دو فریاد طنین‌انداز است‌ و انسان‌ دو ندا می‌شنود: ندای‌ اللّه، كه‌ بر زبان‌ عقل‌ و وجدان‌ انسانی‌ و لسان‌ انبیا و سفیران‌ الهی‌ جاری‌ می‌شود و جامعۀ‌ بشری‌ را به‌سوی‌ هدایت‌ و رستگاری‌ فرامی‌خواند، و ندای‌ شیطان‌ كه‌ بر زبان‌ نفس‌ امارۀ به‌ سوء و تمامی‌ عناصر فساد بشری و غیر بشری جاری‌ می‌گردد. بنابراین، انسان‌ در زندگی‌ خود همواره‌ دو ندا می‌شنود: ندای‌ خیر و ندای‌ شر؛ و مطابق‌ ارادۀ‌ آزاد و اختیار خویش، یا به‌ ندای‌ خیر پاسخ‌ می‌گوید یا به‌ ندای‌ شر.

(35)از آنچه‌ بـرشمردیم‌ به‌ این‌ نتیجه‌ رسیدیم‌ كه‌ شیطان‌ در عمق بخشیدن‌ به‌ اختیار و آزادی‌ انسان، در مفهوم‌ اسلامیِ‌ خود، نقش‌ بسیار بارزی‌ دارد: «لیَهْلِكَ مَنْ هَلَكَ عَن بَیِّنَةٍ وَیَحْیَى مَنْ حَیَّ عَن بَیِّنَةٍ.»«21»

پیامبران

(36)پیامبر بنده‌ای‌ است‌ از بندگان‌ خدا كه‌ مانند سایر انسان‌ها از حالات و خواسته‌ها و احساسات برخوردار‌ است. همان‌ احساسی را‌ كه‌ دیگران‌ در درون‌ خود در خصوص نبرد میان‌ خیر و شر دارند، پیامبر نیز دارد. اما

31